isang journal

Sa Ating Pagkakalayo

091514

Hindi natin sinasabi
Na ang ating buhay
Ay kasing lawak,
Kasing habambuhay ng karagatan

Hindi natin sinasabi
Na ang ating kinabukasan
Ay kasing tatag ng mga puno sa taglamig,
Matitibay at matataas

Lahat ng bagay ay may panahon.
Natutuyo ang bulakak,
Lumilipas ang tagsibol,
At kahit tayo man ay ganito rin

Sapagkat tayo ay tao lamang,
Nagsasawa at naghahanap.
Ngunit siguro ang pagmamahalang ito
Ay higit sa atin, biyaya ng Maykapal.

At sa pagdating ng oras na ito,
Panahon ng paglisan at pagkakalayo,
Ang nais ko, aking giliw,
Ay alalahanin mo ako.

Isipin mo ang mga bagay na ating ginawa
Ang ating tawanan at paghahawak kamay,
Ang ating luhaan at pagtatampuhan,
Isipin mo ang ating pagmamahalan

Isipino mo ang mga bagay
Na hindi natin magagawa
Isipin mo ang iyong pagiging immortal
Sa tulang ito, ikaw ay laging maaalala

Hindi natin sinasabi
Na ang pagmamahalan natin
Ay kasing bigat sa Maykapal
Ngunit aking sinasabi na ito’y magpakailanman

At sa aking pagwakas, nais kong iyong matandaan,
Walang araw na lumipas,
Na hindi kita naaalala,
Narito pa rin ako, hinihintay, iniisip ikaw.